Koga-Miyata

Koga-Miyata is een Fries bedrijf dat in Heerenveen fietsen bouwt. De naam verwijst naar een half exotische – half Nederlandse achtergrond.

Miyata was een Japanse bouwer  van geweren. In zijn fabriek kwamen buitenlanders die hem verzochten hun frame te repareren. In 1892 realiseerde hij zich dat de mooie ronde buizen die hij gebruikte voor de wapenproductie met een vreedzaam doel een grotere toekomst konden hebben in Japan. Hij ging er fietsen mee bouwen.

Koga is een verkorting van de achternamen van Andries Gaastra en Marion Kowallik. In 1974 verliet Andries Batavus en begon voor zichzelf. Als basis voor zijn fietsen gebruikte hij frames van Miyata, of eigen ontwerpen die hij door Miyata liet bouwen en in Friesland assembleerde. In 2010 is de band met de Japanners verbroken, in ieder geval in de naam.

Modellen
Koga Gents Lux
Koga Gents Lux-s
Koga Gran Lux
Koga Gran Racer
Koga Road Champ

Race- en toermodellen op volgorde van Best naar Goed
1984
Fullpro (FM1, Shimano Dura Ace)
Proracer (FM1 / HM1, Shimano Dura Ace)
Gentsracer (FM2 / HM2, Shimano 600)
Superwinner (FM2 / HM2, Shimano 600)
Roadwinner (FM2 / HM2, Shimano 600)
Granwinner (HM2, Shimano 105)
Flyer (HM2, Shimano 105)
Grantourer (tourmodel, FM2 / HM2, Shimano 600)
Traveller (tourmodel, HM2, Shimano 105)

1976
ProLuxe
ProRacer
GentsRacer
GentsTouring
Road-Racer

De oude folders van Koga-Miyata zijn hier te vinden.

Trivia
Koga speelde een grote rol in de eerste Europese jaren van Giant

De familie Gaastra is een echte fietsfamilie. De vader van Andries werkte bij Batavus, zijn zoon Gerrit is de man achter idworx.

In 1980 presenteerde Koga Miyata op de tweewieler-RAI ‘s werelds lichtste fiets. Deze woog slechts 5,3 kg en moest het astronomische bedrag van vijftienduizend gulden kosten.

Koga lichtste fiets

Miyata is ook een grote naam in de wereld van eenwielers en bouwt brandblussers. Wat je allemaal wel niet met stalen pijpen kan…

Voor dit artikel is gebruik gemaakt van:
De Waarheid, 23 februari 1980

Amsterdam_wielershirt

Reacties

Koga-Miyata — 2 reacties

  1. Koga Miyata Road Speed 1981

    Vorig jaar viel mijn oog op een roestbruin kleurige Koga racefiets die in tamelijk slechte conditie langs de weg stond te vergaan: Het stuur ontbrak, de wielen waren krom, de ketting was stijf verroest en er zat duidelijk een te kleine zadelpen in de zitbuis gestoken want die was met een grote M8 bout bruut bijeengeknepen. Omdat ‘t frame 58 cm. ct bleek te zijn en er –op de remgrepen na- een complete Shimano 600 ‘Arabesque’ groep op zat heb ik mij over het wrakje ontfermt en nam het op m’n schouder mee naar de werkplaats waar ik doordeweeks mijn boterham verdien als rijwieltechnicus.
    Ik was toe aan een nieuw project want de Batavus Professional waar ik zoveel fantastische fietstochten in binnen en buitenland heb gemaakt was wel zo’n beetje uitontwikkeld, tevens was ik benieuwd hoe zo’n Koga nou eigenlijk rijdt; zou ‘t net zo lekker zijn als mijn Batavus of meer als de Gazelle Tour de L’Avenir die ik ooit als randonneur had opgebouwd?
    Eerst maar ‘s de fiets helemaal uitelkaar halen. Dat de zadelpen vrij makkelijk te verwijderen was zal niemand verbazen, om de zadellug weer enigzins te fatsoeneren was een heel wat enerverender klusje…. Dat heb ik gedaan door er stalen zadelpennen van oplopende diameter in te timmeren tot de originele diameter bereikt was: 26,8 mm. Daarna met een bolhamer de bramen weggeslagen en met een zoetvijl verder de boel afgewerkt. Ik had nog een passende Stronglight zadelpen liggen.
    Het balhoofdlager Shimano 600 was nog helemaal gaaf dus dat kon zo weer terug, wel heb ik voor de zekerheid de onderste conus een kwart slag gedraaid voor ik het weer monteerde; zo ben je altijd van een perfect werkend lager verzekerd. De voorvork nagemeten in de richtbok, een poot stond wat naar achteren dus die gelijk gericht.
    De originele trapas bleek ook nog goed! Fijn want ik vind moderne cartridge lagers wel handig maar lelijk op een klassieke fiets. Met ‘t gedemonteerde bracket in de bankschroef het achterframe zo ver uitgebogen dat er een 9 speed cassettenaaf in zou passen. Patjes gericht en een uurtje alles opgepoetst.
    Het opbouwen kon een aanvang nemen. Shimano 600 remmen zijn niet slecht maar halen ‘t niet bij de DuraAce hoeven. Omdat ik nog een setje van een Zielemann slopertje had liggen heb ik die gemonteerd na ze te hebben gereviseerd. Campagnolo blokken voor en de originele Shimano blokken achter zouden voldoende remkracht moeten kunnen opbrengen voor ‘t doel waar ik deze fiets –mocht ze me qua rijeigenschappen bevallen- voor aan ‘t opblouwen was: Dit zou mijn nieuwe vakantiefiets moeten gaan worden.
    De cassette achter heb ik iets veranderd door er een 28 tands bij te zetten (was tot 26) want ‘t was me opgevallen dat ik bij lange beklimmingen toch iets te kort kom voor 33-26. Geen schande: Iwan Basso deed in de Giro van 2010 de etappe door de Colli Tortonesi (Terra di Fausto Coppi!!) met 34-28. ‘t Vakantie 48-33 compact crankstel dat ik zelf heb gefabriceerd uit een oud trippleding (zie http://www.klassiekeracefiets.info/2011/07/24/de-batavus-van-theo/ ) gemonteerd met de originele 600 voorderailleur. Om met een wat langere ketting te kunnen rijden heb ik een gloednieuwe Suntour VX met lange kooi uit de oude doos gemonteerd, wat mij betreft de fijnst schakelende derailleurs.
    Omdat ‘t frame van de Road Speed wat korter is dan de Batavus kon ik een langere voorbouw monteren, dat staat lekker sexy J. SR Road Champion stuurtje erbij samen met jaren 90 Ultegra remgrepen met de kabels binnendoor.
    De wielen komen uit de Batavus, daar zitten nu een 36 spaaks voorwiel in met Suntour naaf en een achterwiel met 7 speed Shimano 105 cassettenaaf met wat klassiekere velgen.
    ‘t Zadel is een lederen Ideal die ik vroeger op m’n Gazelle randonneur had.
    Ook deze keer weer lekker de non-orginalista uitgehangen maar zeg nou zelf: ‘t resultaat mag er zijn! ondanks dat ik wellicht zal geweigerd worden bij de Retro Ronde van Vlaanderen.

    Maarrrrrrr hoe rijd ‘t?

    Welnu, ik dacht dat ik met mijn Batavus ‘t summum qua rijgenot had gevonden maar ‘t blijkt allemaal nòg lekkerder te kunnen!
    De Koga –die qua geometrie meer in de buurt zit van Gios Torino dan de klassiek Italiaanse geometrie van de Batavus- blijkt een ongekende rechtuitstabiliteit te hebben gecombineerd met een levendig stuurgedrag. Dat klinkt als een contradictie maar blijkt echt zo te werken. Dat merk je vooral in pijlsnelle afdalingen. Als je dan met een bloedgang op een haarspeldbocht afduikt en de fenomenale DuraAce remankers uitgooit dan is ‘t bochtenwerk dat onherroepelijk volgt een peulenschil. Om daarna weer met volle teugen te genieten van de inwerking van de zwaartekracht…..

    [IMG]http://img713.imageshack.us/img713/7227/img0218jp.jpg[/IMG]

    • een werkelijk mooi verhaal.
      zo ga je met een fiets om !
      orgineel is leuk, heel leuk, maar heeft niets met het fietsen te maken.
      ik heb aardig wat oude koga’s en gazelles zien passeren, qua race gedachte zijn de koga’s bagger
      (gelaste “dikwandige” buizen) MAAR !
      ze sturen gigantisch strak en ongeevenaard stabiel.
      (ik ben 110 kg…)
      ik heb overigens net een nieuw batavus professional op de kop getikt……..doe het dus andersom. ben benieuwd hoe die rijdt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>