Reacties

Joco — 16 reacties

  1. Hallo mensen,
    1959 kocht ik voor 20 gulden van een vriend een:Joco De Ronde van Nederland; voor dat bedrag moest ik in Winterswijk en de omringende plaatsen tot ‘s-Heerenberg toe 8x de markt opbouwen en afbreken (ik was toen 12 jaar oud). De fiets had zeker al wel 10 eerdere bezitters gehad en was behoorlijk “verrammezakt”, maar met behulp van de plaatselijke fietsemaker (Otto Kwak;die voor een gulden tubes plakte!), heb ik er toch weer iets moois van gemaakt. Heb nooit bij een wielervereniging gereden, maar wel eens rondes van de stofwolk (destijds in Winterswijk); dan werd er b.v. voor de eerste doorkomer op een bepaald punt een horloge ter beschikking gesteld en daar gingen we (een vriendenclubje) dan voor.
    In 1967 heb ik samen met een vriend bij Willem Metz in Haarlem mijn beste fiets ooit laten bouwen:een SPRINGFIELD; Reynolds buizen en alles Campagnolo (wit met rode letters);helaas door geldgebrek moeten verkopen en een oude De Gouden Leeuw (50er jaren) weergekocht (heb ik nog). Ik tennis nog wekelijks in de sporthal van Gert Bongers (wereldkampioen achtervolging ’67 op JaBo) in Winterswijk. gr.t.

  2. Ik kan me Toon de Jonge nog goed herinneren. Op zijn oude dag bracht hij vaak – altijd op zijn racefiets – een bezoek aan de rijwielzaak van Wim Zoon in Laren. Hij was toen al lang gestopt met zijn eigen handel in fietsen. Hij kwam dan even buurten en de geur van rijwielolie snuiven denk ik. Vooral in de winter was hij een bijzondere verschijning: wollen muts, betraande ogen en een grote druppel aan zijn neus. Het zal medio jaren zeventig geweest zijn. Ik was zelf nog een tiener. Aardige man. Nooit geweten dat hij verongelukt is.

  3. Leuke site. kocht in 1959 een joco fiets met tubes (zelf dicht rijgen met speciale naald) bij WILLEM METZ hoek ZOETESTRAAT bij de KROCHT in HAARLEM.

    Ben verhuist naar Overschie en reed er veel tochten mee, in 1963 verkocht voor 25 GULDEN. jammer hè. Heb daarna Gitane gereden. heb ik nog steeds.

  4. Ik kreeg voor het eerst met Toon te maken in de begin jaren ’70 (volgens mij was het 1972), toen ik voor het eerste een echt wielrenshirt van hem betrok. Had hij zijn zaak toen niet aan die verbindingsweg richting Schapenkamp in het centrum van Hilversum? Het was een opmerkelijke man, grijz-kalend, inderdaad vaak die druppel aan zijn neus. Dat hij enkele decennia later op hoogbejaarde leeftijd tijdens een koers overleed, vernam ik uit de krant, terwijl ik al lang niet meer in Hilversum woonachtig was. Veel later ben ik Italiaanse racefietsen uit de jaren ’50 en ’60 gaan verzamelen en nog maar kort geleden liep ik tegen een Joco racefiets aan. Ik was bij eerste aanblik gecharmeerd door de Italiaanse snit van deze oerhollandse fiets, pas in tweede instantie kwam ik te weten dat Toon de Jonge de geestelijk vader ervan is. Had deze man, gesneden en geboetseerd uit Hollands cement, werkelijk dat oog voor design en vormgeving? Dat moet dus wel. Ik heb de fiets direct gekocht. Het was gewoon tijd voor een Hollandse Italiaan in mijn verzameling. En de aanschaf is mijn ode aan Toon, uiteraard…

    • Klopt. Die straat heette Achterom en dat doet-ie nog steeds. Ik heb meneer De Jonge wel eens gezien. In de fietsenzaak van Ome Rein Ruitenbeek aan de Leeuwenstraat in Hilversum. Zijn eigen merk was Olympia. Zal rond 1970 geweest zijn. Voor Ome Rein haalde ik wel eens onderdelen bij Meneer De Jonge. Dat zullen wel Mercier-onderdelen geweest zijn (?). Uit een enorm (hoog) magazijn in het Achterom. De twee mannen lagen mekaar wel, denk ik. Ome Rein vertelde dat Meneer De Jonge elke dag een rauw ei at. Best wel stoer, vond ik toen!

  5. Mijn peettante uit Amsterdam, geboren in 1908, was gehuwd met Nees Ruppert, en zij leerde hem kennen bij een wieler wedstrijd van Olympia. Nees fietste daar mee, net als haar vader, de oude Krist. Nees was jarenlang jurylid bij stayer’s wedstrijden in het Olympisch stadion en kreeg het gouden wiel van de KNWU. Natuurlijk moest zij ook fietsen op een hele goede fiets, en dat was een Joco, met stang-handremmen en zelfs 3 versnellingen. Zij fietste tot ze 84 jaar was. Ik erfde de fiets, en heb hem recent weggegeven aan de zoon van een vriend, en de fiets is weer terug in Amsterdam! Let op of je hem ziet rijden!

  6. Tot mijn twintigste jaar altijd op een joco fiets gereden.Deze gekocht in de Marnixstraat. Toen ik derde werd op Zandvoort kampioenschap van Nederland stond Toon s,avonds bij mij voor de deur na mijn avond training.Hij drukte mij de hand met mijn derde plaats en zij ,als je in de vrachtwagen klimt mag je een weg en baan fiets uitzoeken gratis.Tot dat ik zelf geld had voor een RIH .beide fietsen terug gegeven en ben toen verder gegaan met RIH.Bij Toon werkte beneden in de kelder twee broers die als je pech had je altijd onmiddellijk hielpen. Ook had je in de Fred.Hendrikstaat Stefi sport haast zo,n zelfde zaak als Joco. of van de Berg uit de Borgerstraat.Eem mooie tijd komt nooit meer terug.

  7. Ik heb een zaakje op de Bloemgracht waar ik fietsen repareer en verhuur. Op die plek heeft sinds 1938 een fietsenstalling gezeten. Toen ik begon, in ’94, kwam eens een rossige dame in de winkel. Ze maakte een praatje met me en vroeg of ik interesse had in een emaille bord met de tekst: “fiets reparatie” met een afbeelding van een fiets er op? Ik zei dat ik die wel wilde en we kwamen een prijs overeen. Ze vertelde dat ze de dochter van hr. De Jonge was, het bord had gehangen in haar vader’s winkel. Ik probeer me nog steeds in te beelden waar de winkel op de Marnixstraat precies zat, dat moet ik nog meegemaakt hebben want ik ben van ’57 en geboren Amsterdammer. Ook de oude Aandewiel heb ik nog meegemaakt in zijn nadagen op de Adm. de Ruyterweg en een andere ex-renner (?) met een zaakje op de Weesperzijde. Daar kwam ik langs als ik op weg was naar de Raleigh fabriek, waar ik begon in ’74. Zo’n 5 jaar geleden komt een Amerikaanse meisje boven mijn winkel op kamers wonen, een vlot type. Ze kwam op een dag binnen met haar fiets of ik die kon servicen. Het was een Joco! Hoe kom je er aan, vroeg ik? Weet je wel wat je daar hebt. Ja, ze wist dat het “vintage” was etc. Zet m maar goed op slot want ze loeren er op! ’n Paar maanden later was ze hem kwijt. Nu heeft ze een Panasonic. Dat is de enige keer dat ik een Joco in levende lijve heb gezien. Het emaillebord hangt nog in mijn winkel en dat blijft zo tot ik pensioneer.

  8. Ik heb van mijn vader een racefiets gekregen, nu schijnt dit een racefiets geweest te zijn van een bekende nederlandsewielrenner uit de jaren ’60 het is een Joco en weegt 11 kilo. Er zit een rood wit blauw plaatje op het balhoofd met de tekst ” rijwielfabriek, Joco, wett.gedep. Holland”
    Is er iemand die iets weet van de deze klassieke racefiets?

  9. In 1950 heb ik als 14 jarige ongeveer een jaar bij Joco gewerkt.
    Ik ben aangenomen bij hr de Jonge thuis in de marnixstraat.was een fijne man.

  10. Ik heb een JOCO fiets met een blauw plaatje er op. Wie kan mij helpen om te achterhalen wat dot voor een JOCO fiets is. Ik kan geen framenummer vinden.

    • Hoi Rob , bij Willems Vintage heb ik een Joco in mijn handen gehad en op de gevoelige plaat gezet er stond op de achtervork Joco fietsfabriek Marnixstr 3………. ben er achter gekomen via de foto,s boven van de panden dat het nr 372 moet zijn geweest , de gevel van het Joco pand is wel veranderd helaas , en zit niet ver van het Leidseplein af .

      Willem heeft de Joco fiets nog steeds dus als je deze fiets nog wilt bewonderen cq vasthouden in levende lijve dan zal hij daar geen probleem mee hebben.

      Willem zit vlakbij Aan de Wiel op de Admiraal de Ruyterweg

      Willem heeft nog meer mooie exemplaren staan .

      gr Chris uit Amsterdam

      • Dierbare fietsers,
        Mijn grootvader was er scherp op nze naam “goed” te schrijven. Dus : Aandewiel. Ik ien vanzelf Willem, een razend enthousiast menneke !
        Fietsgroet,
        Pieter Aandewiel (1951 ; – )

  11. Hallo wielervrienden!
    Leuk dat ik dit artikel tegen kwam.
    Ik was destijds lid en amateurrenner bij L.R.T.V. Swift in Leiden, alwaar ik in gezelschap van bekende renners reed, o.a. Gerben Karstens, Joop Zoetemelk, Bart Zoet, Nol Kloosterman enz.
    De start van de trainingsritten was bij de Driegatenbrug en dan de polder in met veel tegenwind.
    Van mijn destijds verloofde Paula Aalbersberg (sinds 1 december 1964 mijn vrouw) kreeg ik een racefiets en wel de Joco Ronde van Europa kado. Ik zelf werkte toen no niet en had geen geld om deze fiets te betalen.
    De fiets kocht ik bij de bekende wielerzaak van Gijs van Dam aan het Noordeinde in Leiden. Voor de fiets betaalde ik 850,– gulden.
    Met Gijs togen wij naar Toon in Hilversum om de fiets aan te laten meten.
    Ik heb heel kilometers met deze fiets afgelegd en als ik naar de wedstrijden, die vervoeg waren, moest, dan bracht mijn schoonvader Piet mij op de Heinkelscooter erheen.
    De fiets werd achterop de scooter gezet en rijden maar.
    De racefiets is nog steeds in mijn bezit en die heb ik nooit weg willen doen en staat in mijn garage in Portugal, waar ik sinds 2004 woon.
    Fietsen doe ik niet meer.
    Destijds was een leuke tijd en heb genoten van het wielrennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *