Reacties

Magneet — 6 reacties

  1. Ik heb afgelopen weekend een prachtige Magneet gekocht. Rijdt als nieuw. Volgens de eigenaar nieuw gekocht in ’98 of ’99

    Er staat ook Batavus op maar ik wist niet dat de merknaam nog zo lang is gevoerd. Heeft iemand daar meer info over?

  2. Ooit had ik een deelbare fiets van het merk Magneet.
    Laatst kocht ik weer zo’n type die verbazend veel lijkt op die fiets van toen.
    Deze heet Rodeo Sport. Op het frame zitten een paar rood/wit/blauwe stickers die doen vermoeden dat het een Nederlands fabrikaat is. Ook staan er 3 hoefijzer-magneten op die stickers.
    Een montage instructie, ook op het frame, is echter in het Duits gesteld. Ik vraag mij af of dit wellicht een Magneet is die onder die naam in Duitsland niet mocht worden verkocht en daarom Rodeo heette. Een export model dus. Weet iemand hier iets concreets over?

  3. Hallo. Ik heb hier een Rodeo staan met een dubbele buis boven en hoop0 meer info over deze fiets te krijgen
    Dank u

  4. Ik heb een Magneet Sprint gekregen van een prijswinnaar die fietsen haat. Een kleine halve eeuw in de garage gestaan. Kreeg er nog een flesje “Kroon Oil rijwielolie” bij die net zo vintage is als de fiets zelf.

  5. Pingback:1966 Batavus-Televizier – Vintage KOERS&VELO

  6. Ik kreeg van mijn ouders, in 1966 (ik werd toen 13 jaar), een Magneet Grand Sport, racefiets om naar de middelbare school te fietsen, met half open (half gesloten) kettingkast en Huret 4x derailleur op de achterbladen, het voorblad had geen derailleur. De wielen hadden metalen, verchroomde vleugelmoeren. De kleur was Metallic blauw, met roestvrij stalen spatborden. Het racestuur was gemaakt van metaal en verchroomd, evenals de velgen. Het was géén lichtgewicht racefiets maar een gewone fiets, vermomd als racefiets, maar dat zag ik niet in de winkel. Ik zag alleen de metallic blauwe kleur en het gebogen racestuur. De Magneet kreeg, na aankoop, niet de waardering, die hij verdiende. Het was eigenlijk een gewone fiets, wat ik ervoer als verraad. Ik was er niet lang blij mee, ten onechte. Later, toen ik de fiets niet meer had, had ik spijt van de negatieve beoordeling, toen ik doorkreeg hoe bijzonder deze fiets was. Mijn vader, die veel oog voor kwaliteit had (hij had zelf een Rudge) kreeg ook niet de waardering, die hij verdiende, van een opstandige tiener.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *